35 jaar VKSJ Poperinge (nu KSA De Kouter)

In 1985 zat ik op de schoolbanken in het eerste leerjaar bij juffrouw Erna. In 1985 startte ook de werking van VKSJ Poperinge.
Die zomer kon ik voor de eerste keer als ‘sloeber’ mee op kamp naar De Panne met heel wat enthousiaste meisjes met rood sjaaltje. Wie vindt me terug op de foto ?

de panne vksj poperinge

Een tiental jaren geleden was ik toevallig es op die eerste kampplaats. De foto van de grote groene vlakte die ik in mijn geheugen bewaarde, bleek in werkelijkheid een klein stukje grasland te zijn.
Gelukkig zijn de talrijke mooie herinneringen van de vele jaren die volgden, wel nog altijd waarheidsgetrouw.

Tijdens dat eerste kamp keerde ik met een lege valies naar huis. Ik was er van overtuigd dat die doordringende kampgeur nooit meer uit mijn kleren zou geraken. Ik onderschatte het wastalent van mijn mama, die de volledige inhoud van mijn valies recupereerde bij de ‘verloren voorwerpen ‘.

Een lege valies, maar een hoofdje vol « ik wil meer van dit ».

Echter enkele jaren later werd mijn wereld een beetje kleiner en was ik verplicht om me ‘stil’ te houden. Wandelen, lopen, springen,… kon en mocht ik niet meer. Net dat wat je in een jeugdbeweging op zaterdagnamiddag en op kamp zo uitbundig kon doen. In de modder en plassen, in bossen, in de wei achter de Kouter, in de stad,..
Toch kreeg ik de kansen om mee te genieten van de activiteiten en voorzagen de leidsters telkens voor mij een alternatieve opdracht of verzonnen ze een extra opdracht waar ik wel aan mee kon doen. Zo was ik een extra stopplaats in een rooftocht door het bos of werd ik geduwd in de grote buggy op dagtocht.

Een inclusieve jeugdbeweging avant la lettre.

Ik groeide en bloeide,…
Een aantal ingrijpende operaties maakten me mobieler. Ik groeide en bloeide verder. Een absoluut keerpunt was Joepie 16 in de paasvakantie van 1995. Ik stapte de vierdaagse naar de onbekende X-stad met heel veel aanmoedigingen van de medestappers en de leidsters. Londerzeel heeft voor mij nog altijd een bijzondere betekenis. Ik was er geraakt.
joepie 16
En zo ik was klaar om zelf de stap te zetten naar de leiding. Ook daar kon ik mijn rugzak vullen met ervaringen voor het leven.
Later maakte ik nog de sprong naar de KSA waar ik mijn mannetje stond in het « clubje van de toffe jongens ».

Al die jaren zijn me zo dierbaar. Daar ligt de kiem van mijn engagement van vandaag. Een dank je wel aan alle medestappers op mijn weg… en zeker die van VKSJ Poperinge.

leidersweekend

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s